ตอนที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง ฉันเคยฝัน
ว่ากำลังถือนกกระจอกอยู่ นกตัวเล็กๆ บอบบาง
ที่ฉันเลี้ยงไว้ แล้วฉันก็เอามันเข้ากรง
ฉันวิ่งรอกคัดตัวเป็นบ้าเป็นหลัง
เพื่อกรุยทางให้คนรู้จัก
จนถึงจุดแตกหัก ที่ฉันคิดว่า "เหนื่อยจังเลยๆ
ไม่รู้จะสู้ต่อไหวไหม ไม่มีใครสนใจฉันเลย"
"เขานั่นเกินไป" "เขานี่เกินไป" ไม่ก็ "ล้นไป" หรือ "...ไป"
ผมได้ยินคำว่า "ล้น" บ่อยมาก
ฉันไม่ได้เป็นอะไรสักอย่าง เหมือนที่สังคมกำหนด
เลยรู้สึกว่าตัวเองนอกคอกมาตลอด
ผมคิดว่า "ไม่มีที่ไหนต้อนรับฉัน
ฉันแปลกเกินไป
อาจจะเกย์เกินไป"
ฉันทำรายการไม่ได้เลยสักรายการเดียว
ฉันไม่อยากเขียน เพราะคิดว่ามันไม่น่าสนใจเลย
ไม่ได้สนุกขนาดนั้น
ฉันก็คิดนะว่า "ไม่... จะทนได้อีกนานแค่ไหน
ถ้ายังไม่เกิดสักที"
แล้ววันรุ่งขึ้นก็มีคนติดต่อมา
ตัวแทนก็ส่งสคริปต์มาให้
แล้วรายละเอียด ของตัวละคร เทย์เลอร์ เมสัน
ก็เขียนว่า "ไม่ระบุเพศ"
สวัสดี ชื่อเทย์เลอร์ ใช้สรรพนาม "เขา" "ของเขา" และ "พวกเขา" ได้เลย
ตามนั้น
ตั้งแต่โมเดิร์นแฟมิลี ถึงออเรนจ์ อีส เดอะ นิว แบล็ค
แล้วก็โพส
ปัจจุบันเราจะเห็นเพศทางเลือก บนโทรทัศน์เยอะขึ้น
มากกว่าที่ผ่านมา
พอได้ออกโทรทัศน์คนก็จะมองว่า
เราเป็นพวกเดียวกับเขา มีวัฒนธรรมเดียวกัน
เป็นส่วนหนึ่งของประเทศ
แต่กว่าจะได้รับการยอมรับขนาดนี้
มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ผมจำไม่ได้เลยว่าเคยเห็น เพศทางเลือกออกโทรทัศน์
จริงๆ นะ ไม่เคยมีตัวละครข้ามเพศเลย
เรานั่งดูทีวีแล้วก็คิดว่า "ฉันอยู่ไหนล่ะ
ไม่เห็นพูดถึงเลย ฉันก็คนนะ"
ภาพแรกๆ เกี่ยวกับเกย์ที่ผมเห็นบนจอ
คือพวกที่โดนล้อเลียนประจำ
ก็ที่ผมอยู่บนเตียงกับคุณ และคุณเป็น...
คนวิปริตเหรอ
มุขห้าบาทสิบบาท แต่ไม่รู้ทำไมคนชอบเหลือเกิน
เวลาพูดเบาๆ จะไม่ค่อยมีใครสนใจ
เกย์ประท้วงนโยบายของช่องซีบีเอส
เราต้องบีบให้โทรทัศน์ทำอะไรสักอย่าง
- นายไม่ได้เป็นเกย์หรอก - ฉันเป็นเกย์
ซึ่งมันไม่ควรสร้างปัญหา แต่ถ้ามีปัญหา
แล้วทำให้นายไม่รักฉัน ก็แปลว่านายไม่เคยรักฉันเลย
ผมจำตอนที่ ดูรายการเกี่ยวกับโรคเอดส์ได้
ตอนนั้นทุกคนทั้งโกรธและกลัว
ผมรังเกียจโรคของเขา และรังเกียจตัวเขาด้วย
ตอบโต้ ต้านเอดส์ แอ็กต์อัป
แอ็กต์อัปวางแผนไว้ ว่าจะใช้โทรทัศน์เป็นเครื่องมือ
โทรทัศน์ช่วยให้เรา อธิบายความเป็นตัวเองได้
และทุกคนควรมองเราเป็นคน
คิดว่า "พวกเขาก็แค่คนที่เป็นเอดส์"
ผมเป็นเอดส์
ผมอาจจะอยู่ไม่ถึง 30
อาจจะตายก่อนอายุ 30
คุณเปิดทีวีเพื่อมาเจอเพื่อนๆ
ที่ทำให้คุณคิดถึงตัวเอง
ริคกี้ เราอยากรู้ว่าผู้ชายคิดยังไง
นี่แหละโทรทัศน์ ประโยชน์สูงสุดของโทรทัศน์
พอตื่นมาฉันก็คิดว่า "ฉันจะเปิดตัวล่ะ
ไม่อยากมีความลับแล้ว ถึงปิดเอาไว้จะดีกว่าก็ตาม
ฉัน... ฉันจะพูด"
ลำบากใจจัง ฉันว่าฉันเพิ่งรู้
ว่าตัวเองเป็น...
พูดไม่ออกแฮะ
มันเป็นเรื่องที่ควรพูดถึง
เพราะไม่ใช่ทุกคนที่เป็น ชายจริงหญิงแท้ เกย์ หรือเลสเบี้ยน
บางคนก็เป็นไบเซ็กชวล หมายถึงไบเซ็กชวลแท้ๆ
ไม่เคยคิดเลย ว่าผู้หญิงที่หน้าเหมือนฉัน
และมีประสบการณ์อย่างฉัน
จะกลายเป็นศูนย์กลาง ของจักรวาลตัวเองได้
เราต้องเขียนสคริปต์รายการด้วยตัวเอง
เพื่อให้เกิดการนำเสนอ อย่างที่เราอยากให้คนเห็น
ฉันต้องทำด้วยตัวเอง
ถ้าฉันอยากดูอะไรแบบไหน ก็ต้องทำขึ้นมาเอง
ฉันแค่อยากเล่า เรื่องของตัวเองให้ถูกต้อง
แต่ไม่เคยคิดเลย ว่าจะมีคนอย่างฉันเยอะมาก
ที่อยากพูดเรื่องตัวเองเหมือนกัน
แม่
หนูเป็นเกย์
ฉันไม่รู้เลยว่าตัวเองคือนักปฏิวัติ
(ช่องทางการรับชม: โทรทัศน์)
(ยุคมืด)
ตอนห้าขวบ
(บิลลี่ จีน คิง นักกีฬา)
บ้านเรามีทีวีเป็นบ้านแรก ในละแวกที่อยู่
เป็นยี่ห้อเมอร์คิวรี่ เครื่องกลมๆ
(เจน อเล็กแซนเดอร์ นักแสดงเรื่องเควชันออฟเลิฟ)
เส้นผ่านศูนย์กลางสิบนิ้ว คนแถวนั้น ชอบแวะมาดูเดอะฮาวดี้ดูดี้โชว์
น้องๆ หนูๆ ทางบ้าน ว่าไงครับ
(เดอะฮาวดี้ดูดี้โชว์ ช่องเอ็นบีซี ปี 1947)
สวัสดีเด็กๆ ในห้องส่ง ตอนนี้เวลาอะไรครับ
เวลาฮาวดี้ดูดี้
ทั้งเสียงและการเคลื่อนไหว...
(มิส เมเจอร์ กริฟฟิน-เกรซี่ นักเคลื่อนไหว)
ที่ดึงดูดความสนใจเด็กๆ
ฉันจำได้ว่าตัวเอง นั่งดูตั้งแต่ต้นจนจบ
พ่อผมออกโทรทัศน์
(คาร์ล ไรเนอร์)
ก่อนเราจะมีโทรทัศน์ดูอีก
บ้านเราซื้อโทรทัศน์มาดูพ่อ
(ร็อบ ไรเนอร์ นักแสดงเรื่องออลอินเดอะแฟมิลี)
ในซีซาร์ส อาวร์ และ โชว์ออฟโชว์ส
ผมเลยเป็นเด็กรุ่นแรก ที่โตมากับโทรทัศน์
ทุกอย่างถ่ายทอดสดหมด
ฉันชอบมาก
สมัยก่อนจะมีกิจกรรมดูทีวี
(บิลลี่ คริสตัล นักแสดงเรื่องโซป)
ทั้งครอบครัวนั่งดูด้วยกัน
ไม่มีเครื่องอัดวิดีโอ ไม่มีทีโว
ถ้าอยากดูทีวีก็ต้องนั่งดูตอนฉายเลย
แปลว่าทุกคนที่ดูรายการนั้น
จะดูพร้อมกัน
และมีประสบการณ์ร่วมกัน
ทีวีวางขายทันเวลา
(ดิ๊ก แคเว็ทท์ พิธีกร)
ให้เราได้ดูคดีวอเทอร์เกต
ดูการไต่สวน คดีกองทัพบกกับแม็กคาร์ธีพอดี
(การไต่สวนคดีกองทัพบก กับแม็กคาร์ธี เมษายน ปี 1954)
ฉันจำการไต่สวน คดีกองทัพบกกับแม็กคาร์ธีได้แม่น
เพราะแม่ฉันชอบเปิดดูตอนรีดผ้า
ช่วงบ่ายแก่ๆ
ฉันจำได้ดีแต่ต้องเข้าใจว่า
ตอนนั้นฉันเด็กมาก
ยังไม่รู้ว่า "คนรักเพศเดียวกัน" แปลว่าอะไร
มีการสืบสวนคดีความผิดฉกรรจ์
เกี่ยวกับพฤติกรรมรักเพศเดียวกันของ
นายทหารกลุ่มหนึ่ง ในฐานทัพทหารขนาดใหญ่ทางตอนใต้
(แอนเดอร์สัน คูเปอร์ ผู้สื่อข่าว)
นั่นเป็นครั้งแรกที่มีการพูด คำว่า "รักเพศเดียวกัน" ออกสื่อ
มันทำให้หลายคนสติแตกไปเลย
(ทิม กันน์ พิธีกรรายการโปรเจกต์รันเวย์)
ทุกคนให้ความสนใจกันหมด แถมถ่ายทอดสดด้วย
ตลอดระยะเวลาแปดสัปดาห์
คาดว่าชาวอเมริกัน 80 ล้านคนเปิดดู
การถ่ายทอดสดการไต่สวน คดีกองทัพบกกับแม็กคาร์ธี
ตั้งแต่ต้นจนจบทางช่องเอบีซี
เป็นการถ่ายทอดสดการสืบสวน
คดีวุฒิสมาชิกโจเซฟ แม็กคาร์ธี ทางโทรทัศน์
เขาทำการกวาดล้างคอมมิวนิสต์ ในรัฐบาลอเมริกัน
และคนที่เขามองว่าบ่อนทำลายทางเพศ
(วุติสมาชิกกระตุ้นให้มีการกวาดล้าง คอมมิวนิสต์ในกระทรวงการต่างประเทศ)
ช่วงเวลาหลายปีก่อนการไต่สวน...
(มีข้อกังขาเรื่องการสอดส่อง พวกวิปริตทางเพศของรัฐบาลกลาง)
กลุ่มคนที่มีความหลากหลายทางเพศ หลายพันคนโดนไล่ออกจากหน่วยงานรัฐ
ทำให้เราเห็นเลย ว่าเมื่อก่อนอเมริกาเป็นยังไง
และแม็กคาร์ธีต้องมีอำนาจล่วงรู้
ว่าข้อกล่าวหานั้นรุนแรงแค่ไหน
สมัยก่อนทุกคนรังเกียจ คนรักเพศเดียวกัน
พวกนั้นเป็นกบฏต่ออเมริกา
ทำไมพวกเราไม่ทำอะไรสักอย่างล่ะ
คนรักเพศเดียวกันเป็นคอมมิวนิสต์
เป็นคอมมิวนิสต์
ทุกคนสนใจการล่ากบฏ ของโจเซฟ แม็กคาร์ธี
ล่าคอมมิวนิสต์
(รัฐบาลที่กลัวลาเวนเดอร์)
แต่เหตุ "รัฐบาลที่กลัวลาเวนเดอร์" คิดว่ามีเครือข่ายลับ
(การว่าจ้างคนรักเพศเดียวกัน และวิปริตทางเพศในรัฐบาล)
ของกลุ่มคนรักเพศเดียวกัน กระจายไปทั่วหน่วยงานรัฐบาล
(คอมมิวนิสต์แบล็คเมล คนรักเพศเดียวกันให้เป็นสายลับให้)
และไว้ใจไม่ได้
ไม่ค่อยมีคนสนใจข่าว แต่มันทำลายชีวิตคนหลายคน
(เริ่มล้างบาง รัฐบาลคนรักเพศเดียวกัน)
(อเมริกาไล่พวกบ่อนทำลายออก 355 ราย)
พ่อผมเป็นสายลับเอฟบีไอบ้าอำนาจ
ผมจำได้ว่าเห็นพ่อเถียง และทะเลาะกับคนอื่น
บนโต๊ะกินข้าวหลายครั้ง ช่วงที่มีคดีของแม็กคาร์ธี
ซึ่งก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่ง ที่ทำให้ผมเอากลับมาคิด
และพูดว่า "ฉันต้องไม่เป็นแบบนั้น ไม่ได้"
พ่อผมเกลียดคนรักเพศเดียวกัน เกลียดมากๆ
ท่านพยายามทำให้ผมสนใจกีฬา
กีฬาชนิดเดียวที่ผมดูคือว่ายน้ำ
เพราะเหงื่อไม่ออก และมันสะอาด
เชิญพบกับบ้านในฝันของบาร์บี้
บ้านแสนสวยหลังใหม่จากแมตเทล...
ตอนเด็กๆ ผมชอบ บ้านตุ๊กตาของพี่สาวมาก
ชอบเล่นตุ๊กตา
ชอบทำบ้านตุ๊กตา
เรื่องบ้านตุ๊กตาทำให้พ่อผมทุกข์มาก
จำได้แม่นเลย
วันนั้นผมเล่นบ้านตุ๊กตา อยู่ที่ชั้นใต้ดิน
พ่อเดินลงมาข้างล่าง พอเห็นว่าผมทำอะไรอยู่
ก็กระชากแขนผม เอาผ้าถูตัวไปชุบน้ำ
แล้วเอามาตบหน้าผมเพื่อเรียกสติ
ผมร้องไห้น้ำตาท่วมเลย
เพราะลัทธิแม็กคาร์ธีทำให้คนกลัวเกย์
(กฎการทำรายการโทรทัศน์)
รายการโทรทัศน์ก็ทำตาม
(รายละเอียดในการทำรายการ)
เกณฑ์ปฏิบัติของ การเผยแพร่รายการโทรทัศน์
ห้ามนำเสนอภาพในแง่ดี ของคนรักเพศเดียวกัน
(เรื่องเพศต้องห้าม ไม่ควรได้รับการยกย่อง)
(ดิแอสฟัลต์จังเกิล ช่องเอบีซี ปี 1961)
เลสเบี้ยนใจโหดกลายเป็น ตัวร้ายที่ได้รับความนิยม
ส่วนตัวละครที่เป็นเกย์ สุดท้ายมักจะฆ่าตัวตาย
(แชนนิง ช่องเอบีซี ปี 1963)
บัดดี้เป็นเหยื่อ
ของมาตรฐานที่คุณยัดเยียดให้
- ไม่ว่าจะในฐานะผู้ชาย... - หรือคนรักเพศเดียวกัน
(เดอะรีเจกเทต)
ทอล์กโชว์ในช่วงปี 1950-1960
จะเป็นเรื่องจิตแพทย์ ที่มาถกถึงสาเหตุ
(ดิโอเพนมายด์)
ที่ทำให้คนรักเพศเดียวกัน
สาเหตุที่พบบ่อยที่สุด
(หมอฟิลิป พอลาทิน สถาบันจิตเวชนิวยอร์ก)
คือแม่ที่ก้าวร้าว บ้าอำนาจ และชอบบังคับ
(หมอแฮร์รี่ แบควิน ประธาน สถาบันกุมารเวชศาสตร์สหรัฐ)
พ่อแม่ต้องตอกย้ำ ความเป็นผู้ชายของลูก
เมื่อสงสัยว่าลูกผิดปกติ
ควรพาเขาไปดูแข่งเบสบอลกับพ่อเป็นต้น
(ดัสติน แลนซ์ แบล็ค ผู้สร้าง เว็นวีไรส์)
ผมช่วยสอนเด็ก เรื่องภาพของเกย์ในสื่อ
เริ่มด้วยการพูดถึงผลงาน ของไมค์ วอลเลซในปี 1967
ชื่อ เดอะโฮโมเซ็กชวลส์
เราพบว่าชาวอเมริกัน มองว่าการรักเพศเดียวกัน
เป็นอันตรายต่อสังคมยิ่งกว่าการคบชู้ การทำแท้ง หรือการค้าประเวณี
แล้วก็มีคลิปของชาร์ลส ซอคารี๊ดส์
ที่เทศนาความคิดนี้ออกทีวี
ซึ่งในปี 1967 คนคิดว่าเป็นความจริง
ที่จริงแล้วการรักเพศเดียวกัน เป็นอาการป่วยทางจิต
ซึ่งกลายเป็นโรคระบาดไปแล้ว
(หมอชาร์ลส ซอคารี๊ดส์)
พ่อผมเป็นจิตแพทย์ชื่อดัง
ที่ออกทีวีบ่อยมากเพราะเขาอยาก
เป็นที่รู้จักในฐานะ ผู้ค้นพบอะไรบางอย่าง
(ริชาร์ด ซอคารี๊ดส์ นักวางกลยุทธ์ทางการเมือง)
เขาคงมองว่าการรักเพศเดียวกัน เป็นปัญหาทางจิตอย่างหนึ่ง
ที่ประชาชนให้ความสนใจมากในตอนนั้น
ฉันสงสัยว่าคนที่ รักเพศเดียวกันคนไหนบ้างที่มีความสุข
และคิดว่าชีวิตแบบนั้น เหมาะกับชีวิตพวกเขาที่สุด
ผมพูดได้เลยว่าคนที่รักเพศเดียวกัน อย่างเต็มตัวและแท้จริง
เป็นคนที่ไม่มีวัน
มีความสุขอย่างยั่งยืน
เขามีชื่อเสียงจากความคิด
ที่ว่าการรักเพศเดียวกัน เป็นปัญหาทางจิตที่รักษาได้
พวกเราอาศัยอยู่ ในบ้านทาวน์เฮาส์ที่นิวยอร์ก
ชั้นล่างทำเป็นคลินิกของพ่อ
ส่วนชั้นบนก็เป็นบ้าน
ผมรู้ว่าตัวเองเป็นเกย์ตั้งแต่เด็ก แต่ก็ไม่เคยบอกใคร
ประสบการณ์ทางเพศของผม เริ่มขึ้นที่บ้านหลังนั้น
ในห้องนอนชั้นบน
ระหว่างที่พ่ออยู่ชั้นล่าง
รักษาคนไข้ที่ เป็นคนรักเพศเดียวกันอยู่
(โรงพยาบาลดาวน์ทาวน์)
หลายคนอยากเปลี่ยนผม โดยให้ผมไปพบจิตแพทย์
ส่งผลให้ผม ยิ่งมีปัญหาทางจิตรุนแรงขึ้น
ผมเคยพยายามฆ่าตัวตาย อย่างจริงจังหนึ่งครั้ง
ต้องนอนโรงพยาบาลนานสองปีสามเดือน
ตอนเป็นวัยรุ่น
จำได้ไหมครับว่าคุณรู้สึกยังไง ตอนที่รู้ตัวครั้งแรก
(เดอะโฮโมเซ็กชวล ช่องซีบีเอส ปี 1967)
ว่าคุณรักเพศเดียวกัน
กลัวครับ กลัวมาก
หลายปีหลังจากนั้น ไมค์ วอลเลซบอกผมว่า
เขาเสียใจมากที่เคยทำรายการนั้น
ทางช่องซีบีเอส ซึ่งในตอนนั้น
เป็นสถานีที่มีมาตรฐานข่าว และข้อมูลที่ดีมาก
เขาเสียใจที่รายการนั้น
พูดถึงแต่มุมมองของคนอย่างพ่อผม
มันไม่ถูกต้อง
ถ้าเป็นมุมมองที่ใจร้าย แต่ถูกต้องก็เรื่องหนึ่ง
แต่มันไม่ถูกไง
อย่างน้อยก็ทำให้คุณเห็นภาพ
และเห็นว่า "เอ๊ะ มีคนแบบฉันอยู่นี่นา"
คุณคิดว่าทำไมตัวเองถึงเป็นแบบนี้
- เคยคิดบ้างไหมครับ - เคยครับ
แต่มันไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับผม
แขกรับเชิญคนแรก ไม่เสียใจที่ตัวเองรักเพศเดียวกัน
เขาคิดว่ามันก็ไม่ต่างจากสีผม
(ดอน เลมอน ผู้สื่อข่าว)
หรือสีตา หรือคุณสมบัติพวกนั้น
มันคือตัวตนของเขา
คนที่กล้าพูดกับแบบนั้น ในสมัยนั้นต่อหน้าผู้ชมหลายล้านคน
เป็นคนที่กล้าหาญ ยอดเยี่ยม
และหัวก้าวหน้ามาก
พ่อน่าจะรู้ว่า ผมเป็นเกย์ตอนเป็นวัยรุ่น
แต่ตอนนั้นเราไม่ได้พูดถึงมัน เพราะถ้าทุกคนรู้
ว่าผมเป็นเกย์
และพ่อผมยืนยันว่า คนรักเพศเดียวกันมีความผิดปกติทางจิต
ก็อาจเกิดความขัดแย้ง และเกิดปัญหากับผมและพ่อได้
(เว็นวีไรส์ ช่องเอบีซี ปี 2017)
ซึ่งฉากหนึ่งในเว็นวีไรส์ ก็เหมือนเรื่องที่เกิดขึ้นจริงเลย
เราควรจะคุยเรื่องนี้กันมานานแล้ว
- พ่อว่าเราต้องระวัง... - พ่อ
เพราะก็รู้ว่าผมเป็นเกย์
ผมรู้ว่าเรื่องนี้ ขัดกับทุกอย่างที่พ่อทำและ...
หยุดๆ
พวกเราคุยกันแป๊บเดียว
แล้วพ่อก็บอกว่า
พ่อทำแบบนี้เพราะลูก ริชาร์ด
- รู้ตัวไหม - ปืนไม่มีกระสุนอยู่แล้ว
พ่อไม่มีวันทำหรอก เพราะพ่อรักตัวเองเกินไป
ผมรู้ว่ายังไงพ่อก็ไม่ฆ่าตัวตาย
แต่เขาชอบเรื่องดราม่า
(ขอต้อนรับสู่ปาล์มสปริงส์)
วันแดดจ้าที่ปาล์มสปริงส์
เราขับรถมาถึงสี่แยก
ผมมองไปฝั่งตรงข้าม เห็นโรลส์-รอยซ์เปิดประทุนคันหนึ่ง
(ไมเคิล ดักลาส นักแสดงเรื่องบีไฮนด์เดอะแคนเดลาบรา)
มีผู้ชายคนหนึ่งนั่งมา
พอรถจอดก็ "หวัดดีเคิร์ก"
เขามีแสงออร่าเจิดจ้า เพราะติดเพชรเต็มตัว
แสงอาทิตย์ก็เลยสะท้อนทอง
และเพชรขึ้นไปบนหน้าเขา
ทั้งแสงสะท้อนทั้งแสงออร่า
ผมจำได้ว่าตัวเอง...
ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเห็นคนแบบนี้
เลยถามพ่อว่า "นั่นใคร"
พ่อบอกว่า "นั่นลิเบอราชี่"
(เดอะลิเบอราชี่โชว์ ปี 1952)
คุณยายฉันชอบลิเบอราชี่มาก
"โอ้โฮ หล่อจัง
(วานด้า ไซก์ส นักแสดง/นักแสดงตลก)
"เขาเล่นเปลี่ยนโนเก่งมาก ฉันชอบลิเบอราชี่"
ทุกคนก็ทำหน้า...
"โอเค"
พ่อแม่ฉันเคยเล่าให้ฟังว่า พวกท่านไปบ้านเพื่อนคนหนึ่ง
ซึ่งเป็นคนที่อนุรักษ์นิยมมาก
(อิลาน่า เกลเซอร์ แอ๊บบี้ เจคอบสัน ผู้สร้าง บรอดซิตี)
เพิ่งรู้ในงานนั้น ว่าลิเบอราชี่เป็นเกย์
"แต่เขาเล่นเปียโนเก่งมากเลยนะ"
ฉันคิดว่า "ไม่รู้เหรอ
ว่าลิเบอราชี่น่ะ เป็นตัวแม่ของเกย์เลย"
(นอร์แมน เลียร์ ผู้สร้าง ออลอินเดอะแฟมิลี)
ผมรู้ว่าลิเบอราชี่เป็นเกย์
ขอโทษนะคะ
พวกผู้หญิงไม่มีปัญหาหรอก
พวกเธอชอบลิเบอราชี่
ขอบคุณค่ะ
แหม พอได้ยินแล้วรู้สึกเหมือน เขามาร้องเพลงอยู่ข้างๆ หูเลย
พ่อแม่ฉันชอบพูดถึงลิเบอราชี่
เขาเป็นคนเดียวที่พวกท่านคิดว่า อาจจะรักเพศเดียวกัน
ซึ่งแม่ฉันคิดว่ามันเป็นโรค...
(คาร์ล่า เจย์ นักเคลื่อนไหว)
ที่ผู้ชายติดมาจาก สเปรย์ฉีดผมในร้านเสริมสวย
เฮ้
ทั้งที่เขาเกย์จ๋าขนาดนั้น
แต่ผมก็ไม่เข้าใจ ว่าทำไมไม่มีใครว่าอะไร
(ข่าวลือของลิเบอราชี่ จริงหรือเท็จ)
สุดท้ายพอมีแท็บลอยด์ เข้ามาในชีวิตเรา
ก็เกิดเรื่องในช่วงท้ายของอาชีพเขา
(ทิ้งระเบิดใส่ลิเบอราชี่)
แต่ผมคิดว่า
เขาสนุกกับงานของตัวเองเต็มที่
ผมบอกนักข่าวว่า ผมมีคนดูเป็นผู้ชายด้วย
คนดูก็ติดงอมแงม เขารักในสิ่งที่ตัวเองทำ
จนคนมองข้ามเรื่องนั้นไป
บ้านเราไม่ค่อยติดทีวีเหมือนบ้านอื่น
จนมีรายการนิคแอ็ทไนต์
(ลีน่า ดันแฮม นักเขียน/นักแสดง)
ฉันกับพ่อแม่เป็น เด็กที่โตมากับทีวีเหมือนกัน
รายการนั้นเป็นสื่อกลาง ให้ฉันรู้จักโทรทัศน์
ผมเห็นชีล่า คิวห์ลครั้งแรก ในละครเรื่องโดบี้ กิลลิส
ซึ่งเป็นเรื่องเดียวที่ผมดู
เธอรับบทเซลด้า กิลรอย
เราจะแต่งงานกัน อาศัยอยู่ในบ้านเล่นระดับ...
(เดอะเมนี่เลิฟส์ออฟโดบี้ กิลลิส ช่องซีบีเอส ปี 1959)
มีสนามหญ้าเขียวขจี ปลูกดอกกุหลาบพันปี มีลูกสามคน
เธอมีเอกลักษณ์ มีพลัง และมีอะไรบางอย่าง
ฉันชอบตัวละครที่ไม่ได้มีดีแค่หน้าตา
(บรรณาธิการฝ่ายกีฬา)
เซลด้าไม่ใช่ผู้หญิงสวย ที่เห็นกันดาษดื่น
เธอคล้ายๆ ทอมบอย เหมือนผู้ชาย
คนดูก็เลยชอบมาก
ใครๆ ก็อยากมีเพื่อนแบบเธอ
ลำบากแค่ไหนฉันก็กู้เครื่องขึ้นมา จากน้ำลึกสี่เมตรกว่าได้
นี่เครื่องยนต์ของพวกเราเหรอ
ตัวละครเซลด้าดังมาก
จนพวกเขาอยากลองทำซีรีส์ให้ฉัน
(ชีล่า คิวห์ล นักแสดงเรื่องเซลด้า)
ตอนนั้นฉันเลยสนุกมาก มึนมาก
เพราะช่วยคัดตัวนักแสดงด้วย
เรียกประชุมนักเขียนด้วย
ทุกคนทำเหมือนฉันโตแล้วทั้งที่ไม่เลย
เพิ่ง 20 เองมั้ง
พอลองทำตอนแรกออกมา ก็ได้ข่าวว่าทุกคนชอบมาก
รวมทั้งซีบีเอสด้วย
แต่อยู่ๆ ทุกอย่างก็เงียบไป
ไม่มีใครติดต่อมาเลย
ร็อด แอมาโท ผู้กำกับขอคุยกับฉัน
เขาบอกว่าจิม ออบรีย์ ประธานซีบีเอสในตอนนั้น
ได้ดูงานแล้วบอกว่า
"ขายไม่ออกแน่ เพราะเธอเหมือนผู้ชายไป"
ซึ่งฉันคิดว่าทุกคนรู้อยู่แล้ว
เซลด้าคนสวยและโดบี้ดู
ตอนเล่นเรื่องโดบี้ฉันมีแฟนแล้ว
เป็นแฟนเลสเบี้ยนคนแรก ที่คบกันแบบหลบๆ ซ่อนๆ
ฉันเสียวสันหลังวาบเลย
เพราะมั่นใจว่าถ้ามีคนรู้ ฉันต้องตกงานแน่
ฉันทำแต่งานแสดง
เป็นงานเดียวที่ฉันอยากทำ
แล้วก็คิดว่าจะทำไปเรื่อยๆ
ฉันขับรถไปตาม ทางหลวงเลียบชายฝั่งแปซิฟิก
ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันทำเสมอ
ตอนที่รู้สึกว่าอยากคิดอะไรเงียบๆ
แล้วก็คิดได้ว่า การแสดงไม่เหมาะกับฉัน
ละครเรื่องนั้นอาจจะทำให้เธอดังมาก
แต่พอโดนระงับ
(จอร์จ ทาเคอิ นักแสดง)
เพราะมีคนคิดว่าเธอแมนเกินไป
ซึ่งเรื่องนั้นก็ทำให้ผมฉุกคิด
ว่าผมต้องระวังตัวเหมือนกัน
ถ้าอยากยึดอาชีพนักแสดงต่อไป
แค่เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เชื้อสายเอเชียก็เหนื่อยพอแล้ว
พอพวกเขาคุยกับเราเสร็จ ผมก็ขับรถไปส่งเธอที่บ้าน
(จอร์จ ทาเคอิ เรื่องเพอร์รี่ เมสัน ปี 1959)
เธอตกใจมากครับคุณเมสัน
ผมแสดงเรื่องเพอร์รี่ เมสัน
แต่ตอนนั้นผมไม่รู้เลยว่า เรย์มอนด์ เบอร์เป็นเกย์
เรย์มอนด์ เบอร์เป็นเกย์เหรอ
(เพอร์รี่ เมสัน)
แม่ผมชอบเพอร์รี่ เมสันมากๆ
เรย์มอนด์รับบทเป็นทนายฝ่ายจำเลย
ซึ่งช่วงไม่กี่นาทีก่อนจบทุกตอน
(วิลเลี่ยม แคทท์ นักแสดง/ลูกชายของบาร์บาร่า เฮล)
เขาจะได้ตัวผู้ร้ายหรือปิดคดีได้
แม่ผมรับบทเป็นเดลล่า สตรีท เลขาส่วนตัวของเขา
เรย์มอนด์เป็นคนที่มีเสน่ห์มาก
แม่ผมชื่นชมเขาให้ฟังตลอด
ตอนเจอกันครั้งแรก ผมเลยรู้สึกเหมือนได้เจอพระเจ้า
ผมชอบเรย์มอนด์ เบอร์มาก ชอบพูดถึงสูทของเขา
คนชอบบอกว่า "ผมใส่สูทแล้วดูไม่ดี เพราะตัวใหญ่ไป"
เรย์มอนด์ เบอร์ไม่ใช่ผู้ชายตัวเล็ก
แต่เขาดูดีเพราะใส่สูทพอดีตัว
เห็นแล้วพูดไม่ออกเลย
เรย์มอนด์ เบอร์เป็นเกย์เหรอ เลิศสุดๆ
ผมภูมิใจยิ่งกว่าเดิมอีก
ผู้ชายคนนั้นน่ารักมาก
(หมอรูธ เวสต์ไฮเมอร์ พิธีกรรายการทีวี)
ฉันชอบดูเขาเล่นหูเล่นตากับเลขา
รีบกลับบ้านเลยนะ
- แล้วใครจะล้างจานให้คุณ - คุณไง
พรุ่งนี้ ฝันดีนะ
ฝันดีค่ะ
ฉันไม่สนเลยที่คนเม้า
ว่าเขาทำแบบนั้น เพื่อไม่ให้โดนจับโป๊ะ
ฉันไม่สน เพราะเขาอ่อยเก่ง
(เลตไนต์วิทเดวิด เลตเทอร์แมน ช่องเอ็นบีซี ปี 1985)
คุณกับบาร์บาร่านี่ยังไงกัน
มีการตกลงอะไรกันนอกศาลรึเปล่า
กลไกแบบฮอลลีวูดได้เปิดช่องทิ้งไว้
ให้คนสงสัยว่า "อาจจะใช่ หรือไม่ใช่ก็ได้" เราไม่รู้
(รอเบิร์ต เบเนไวด์ส เพอร์รี่ เมสัน ปี 1961)
ผมแสดงเรื่อง เพอร์รี่ เมสันในปี 1961
เขาน่าสนใจสำหรับผมตรงที่...
(รอเบิร์ต เบเนไวด์ส นักแสดง/คู่ชีวิตของเรย์มอนด์ เบอร์)
ทุกคนเชื่อว่าเขาตัวใหญ่และแข็งแรง
แต่ลึกๆ แล้ว เขาเป็นแค่เด็กขี้ตื่นเต้น
บุคลิกที่เขาแสดงให้ทุกคนเห็น
ต่างจากสิ่งที่ผมเห็นคนละขั้ว
โดยเฉพาะหลังจากเราย้ายมาอยู่ด้วยกัน และได้รู้จักกันดีขึ้นแล้ว
ผมไปกับเขาทุกที่
เขาจะแนะนำว่าผมเป็นผู้ช่วย หุ้นส่วน ผู้กำกับ อะไรพวกนั้น
ไม่เคยบอกว่า "นี่คู่ชีวิตผม" เลย
หลายปีต่อมา ผมได้คุยกับคนที่เคยเจอเรย์มอนด์
ไม่มีใครจำผมได้เลย แต่ไม่เป็นไร
สมัยก่อนก็อย่างนี้แหละ
เรย์มอนด์ เบอร์เป็นเพื่อนสนิทฉัน
ฉันเคยไปดินเนอร์กับรอเบิร์ต และเรย์มอนด์ในภัตตาคาร
ที่โดยส่วนตัวฉันคงไม่ไปกิน
เพราะมันแพงเกินไป
ฉันไม่เล่าเรื่อง ชีวิตเซ็กซ์ของตัวเอง
และไม่ถามเรื่องชีวิตเซ็กซ์ของพวกเขา
ผมนับถือคนที่ต้องใช้ชีวิตสองด้าน
และไม่สามารถเป็นตัวของตัวเองได้
(นีล แพทริก แฮร์ริส นักแสดง)
ผมเดาว่าพวกเขา คงต้องสร้างอีกตัวตนหนึ่งขึ้นมา
ผมว่าทีมงานรู้ ผู้กำกับรู้ ทุกคนรู้
แต่ไม่มีใครพูดถึง
ทางค่ายปกป้องเขา เพราะเขาเป็นดาวรุ่ง
สมัยก่อน เรย์มอนด์ เบอร์และคนอื่น
ไม่ได้เกิดแน่นอน ถ้าบอกว่าตัวเองเป็นเกย์
(คนรักเพศเดียวกันขอให้เปลี่ยน กฎหมายความเป็นส่วนตัว)
ในปี 1960 การรักเพศเดียวกันถือว่า ผิดกฎหมายใน 49 รัฐจาก 50 รัฐ
ตำรวจจะทลายการรวมตัวของ กลุ่มเพศทางเลือกและผู้สนับสนุน
แต่เช้าตรู่วันที่ 28 มิถุนายน 1969
ที่บาร์ในกรีนิชวิลเลจ นิวยอร์ก ชื่อสโตนวอลล์อินน์
กลุ่มเพศทางเลือก รวมตัวตอบโต้เป็นเวลาหกคืน
(ราชินีผึ้งโกรธจัด ที่ตำรวจบุกทลายรังกะเทย)
โทรทัศน์ไม่มาทำข่าว เหตุจลาจลสโตนวอลล์เลย
(คาร์ล่า เจย์ นักเคลื่อนไหว)
ฉันว่านั่นเป็นหนึ่งในความพังพินาศ ของโทรทัศน์อเมริกัน
ที่พวกเขาไม่ทำอะไรเลย
ไม่มีใครออกข่าวสโตนวอลล์
เพราะกลุ่มคนมีความหลากหลายทางเพศ โดนมองว่าเป็นกากเดนสังคม
คนที่ควบคุม
สิ่งที่นำเสนอทางโทรทัศน์ หรือการนำเสนอข่าว...
ไม่สนใจ
ในยุค 60 เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นมากมาย
(ช่างหัวลุงแซม)
ประเทศโดนแบ่งแยกเพราะสงครามเวียดนาม
ลินด้อน จอห์นสันไม่ยอมหนี
บ็อบบี้ เคนเนดี้ที่ ดูเหมือนจะต่อต้านสงคราม
โดนลอบสังหาร
แล้วริชาร์ด นิกสันก็โผล่มา
เขาเป็นประธานาธิบดี ที่อยู่ภายใต้กฎหมาย
รับช่วงปกครองประเทศ...
(นิกสันชนะ)
ที่แตกแยกทั้งทางวัฒนธรรม การเมือง
เพศวิถี และอื่นๆ อีกมากมาย
ริชาร์ด นิกสัน: เมื่อคืนผมอยากดูแข่งเบสบอล
พอเกมจบ ก็มีฉายหนังทางช่องซีบีเอส
เกี่ยวกับผู้ชายหล่อลากสองคน และเพื่อนหน้าโง่คนหนึ่ง
ที่ยกย่องพวกรักเพศเดียวกัน
จอห์น เออร์ลิกแมน: ชื่ออะไรนะ ผมไม่...
เขาชื่ออาร์ชี่
ทำอะไรกันเนี่ย
นั่นอะไร คืออะไร วิปครีมเหรอ
(ออลอินเดอะแฟมิลี ช่องซีบีเอส ปี 1971)
- ซอสหอยกาบค่ะ - ซอสหอยกาบ
ชวนใครมาบ้าน ดยุคแห่งวินด์เซอร์เหรอ
รอเจอร์ค่ะ
รอเจอร์ตุ้งติ้งน่ะนะ
ไม่เอาน่า
ออลอินเดอะแฟมิลีเปิดตัวครั้งแรก ในเดือนมกราคมปี 1971
(ร็อบ ไรเนอร์ นักแสดงเรื่องออลอินเดอะแฟมิลี)
เป็นละครที่สุดโต่งมาก
มีการพูดถึงทั้งเรื่องเชื้อชาติ
สงครามเวียดนาม เรื่องเพศ เรื่องรักเพศเดียวกัน
- ไปเที่ยวสนุกไหม - เลิศเลอ
เป็นทริปที่สุดยอดเลยไมค์
อลังการงานสร้าง เหนื่อยแต่เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม
เพ้ออยู่นั่นแหละ
ผมมีเพื่อนชื่อรอเจอร์ ซึ่งเป็นคนแต่งตัวแน่นมาก
ไม่ใช่เกย์นะ แต่อาร์ชี่คิดว่าเป็นเกย์
ผมเป็นคนดื้อ รับบทเป็นลูกเขยเขา พวกเราทะเลาะกันได้ทุกเรื่อง
แค่เห็นผู้ชายอ่อนไหว รอบรู้ และใส่แว่นตา
พ่อก็หาว่าเขาเป็นตุ๊ดแล้ว
ฉันไม่เคยบอก ว่าผู้ชายใส่แว่นเป็นตุ๊ด
ผู้ชายใส่แว่นเรียกไอ้สี่ตา
ผู้ชายตุ้งติ้งเรียกตุ๊ด
ตอนละครเรื่องนี้ออกอากาศ ทางช่องจะให้ตัดนั่นตัดนี่
(นอร์แมน เลียร์ นักแสดงเรื่องออลอินเดอะแฟมิลี)
ผมบอกว่า "นี่เป็นเรื่องที่ไม่มีใครเคยได้ยิน
ในชีวิตประจำวันแน่นอน"
นี่แหละอเมริกา
ที่ผ่านมาคนได้ดูแต่ฟาเธอร์โนว์เบสต์
ลีฟอิททูบีเวอร์
ออสซี่แอนด์แฮร์เรียต ซึ่งฉาบด้วยความปลอม
และสร้างภาพให้ดูดี
(ออลอินเดอะแฟมิลี)
นอร์แมนตั้งใจนำเสนอความจริงเป็นหลัก
เพื่อให้คนเห็นว่าพวกเขาเป็นยังไง
ขั้นแรกสำหรับเขาคือทำให้เหมือนจริง
เพื่อให้คนอินไปกับสถานการณ์ต่างๆ
(บ็อบ ลาเฮนโดร ผู้กำกับเรื่องออลอินเดอะแฟมิลี)
แล้วทำให้ตลก
ตัวเอกเป็นคนขวางโลก
เป็นคนที่ไม่น่าคบถ้าคุณมีมนุษยธรรม
อาร์ชี่ บังเกอร์เอาชนชั้นแรงงาน
มีอคติ อวดดี หัวดื้อ
มานำเสนอให้คนทั้งสองแบบพูดถึง
(เตะแรงๆ )
แบบตลกขบขัน
เพราะโตมากับโบสถ์มอร์มอนในเทกซัส
ผมเลยไม่ได้รับอนุญาต ให้ดูออลอินเดอะแฟมิลี
เพราะมันล้ำไป
และเป็นไปได้ว่าทำให้
ผมอดเห็นเกย์คนแรกทางโทรทัศน์
พวกหนุ่มโสดคงมี ผู้หญิงมาหาไม่ซ้ำหน้าเลยสิ
แล้วแต่จะคิดนะอาร์ช
มีอยู่ตอนหนึ่ง
ปรากฏว่าเพื่อนสนิทของอาร์ชี่ อดีตนักบอลคนหนึ่งเป็นเกย์
นายรู้จักฉันมากี่ปี สิบหรือ 12 ปีได้ไหม
ใช่
ตั้งแต่รู้จักกันมา ฉันเคยพูดถึงผู้หญิงสักคนไหม
บ้าน่าสตีฟ
นั่นเป็นครั้งแรกในซิทคอมอเมริกัน
ที่ตัวละครเปิดตัวว่าเป็นเกย์
แล้วเจอกันนะเพื่อน
ฉันจำได้ว่านั่งดูตอนนั้นกับคุณยาย
บ้านเราไม่เคยคุยกัน เรื่องตุ๊ดเรื่องแต๋ว
(ลีน่า เวธ นักเขียน/นักแสดง)
เพราะฉะนั้นนั่นคือครั้งแรก
ที่ฉันเริ่มเข้าใจความหมายของ คำว่าตุ๊ด คำว่าไม่เหมือนคนอื่น
(คำเตือน: คุณกำลังจะรับชม ออลอินเดอะแฟมิลี)
ช่องซีบีเอสเครียดกับ การออกอากาศละครเรื่องนี้
เลยปฏิเสธความรับผิดชอบสุดตัว
(มาตรฐานรายการซีบีเอส)
กองเซ็นเซอร์จะกำหนดเลย ว่าพูดอะไรได้หรือไม่ได้
นี่เป็นเอกสารที่ออกขึ้น ตามมาตรฐานและเกณฑ์ปฏิบัติ
ระบุว่า "ขอให้ใช้คำเกี่ยวกับ การรักเพศเดียวกัน
ให้น้อยที่สุด
ห้ามใช้คำว่า 'กะเทย' โดยเด็ดขาด
คำว่า 'สาว' ใช้ได้บ้าง
ให้ใช้คำ 'ตุ๊ด' 'ติ๊ดตี่' หรือ 'ตุ้งติ้ง'
ที่รุนแรงน้อยกว่าแทน"
เขาบัญญัติมาแบบนั้นแต่...
แต่นอร์แมนบอกว่า "ไม่เอา"
ผมก็ใช้คำที่เขาใช้กัน ไม่ได้คิดคำใหม่
จะมีอะไรพิสูจน์ได้ดีไปกว่า
การที่มีประธานาธิบดี ของอเมริกาพูดถึงมัน
เหมือนผู้ชายธรรมดา พูดจากมุมมองของเขา
ที่มีต่อละครเรื่องนี้
ริชาร์ด นิกสัน: จักรพรรดิโรมันหกคนสุดท้ายเป็นกะเทย
รู้ไหมว่า การรักเพศเดียวกันนั้นผิดศีลธรรม
เป็นภัยต่อสังคมที่แข็งแกร่ง
พวกคอมมิวนิสต์หรือฝ่ายซ้าย จึงพยายามขับไล่พวกนั้น
เพราะพวกเขาคิดทำลายชาติ
ประเด็นก็คือผมไม่คิดว่ะ
ว่าเราควรยกย่อง คนรักเพศเดียวกันออกสื่อ
นิกสันเป็นคนรุ่นอื่น
ที่ไม่ชอบการเปลี่ยนแปลง ที่เกิดขึ้นในประเทศนี้
และฉันว่าเรื่องนี้คง ไม่มีวันหมดไปจากประเทศ
คนรุ่นเก่าตายยาก
แถมยังมีตัวตายตัวแทนอีก
แต่ฉันว่านั่นแหละทำให้เกิด การเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง
(ทีวีไกด์)
ออลอินเดอะแฟมิลีทำให้ ช่องซีบีเอสดังเป็นพลุแตก
จนขึ้นทำเนียบ รายการคืนวันเสาร์ของช่อง
นอร์แมน เลียร์ ผู้อำนวยการผลิต จึงใส่ตัวละครเพศทางเลือก
เข้าไปในครอบครัวบังเกอร์อีก
ในตอนหลังๆ
ก็มีตัวละครเลสเบี้ยนปรากฏตัวขึ้น ในงานศพลิซ ญาติของอีดิธ
ลิซ ญาติคุณกับฉัน...
ชอบพอกันมาก
ชอบพอกันอย่างดูดดื่ม
ฉันเข้าใจจ้ะ
พวกเราก็ชอบลิซ
ไม่ใช่ค่ะ
มันเหมือน...
ชีวิตแต่งงานมากกว่า
งั้นเหรอ แต่เป็นไปไม่ได้หรอก
เพราะทั้งคุณและลิซเป็น...
ผมสร้างอีดิธขึ้นมาตาม...
เราถามตัวเองตลอดว่าพระเยซูจะทำยังไง
พระเยซูจะตอบยังไง
บทของอีดิธคือ เข็มทิศทางจริยธรรมของเรื่อง
คงแย่มากเลยนะ
เวลารักใครสักคนแต่แสดงออกไม่ได้
คุณยายฉันไม่เคยด่าตัวละครพวกนั้นเลย
ฉันเลยได้รับอิทธิพลจากตรงนั้นมา
ท่านก็สนุกกับมัน เหมือนละครเรื่องอื่น
มันทำให้เห็นว่าเราน่าจะมี คนสร้างสรรค์อย่างนอร์แมน เลียร์
มาสร้างความแตกต่าง
และทำสิ่งที่ ไม่มีใครอยากทำมากกว่านี้
ฉันว่ามันสร้างความแตกต่าง ให้สังคมชัดเจนมาก
เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงในมุมมอง ที่คนมีต่อตัวละครเพศทางเลือก
ฉันคิดว่าโทรทัศน์มีผล ต่อการสะท้อนตัวเองของคนมากเลย
เวลาเห็นคนเหมือนกันในทีวี เราจะรู้สึกมั่นใจมากขึ้น
ปี 1994 ชีล่า คิวห์ลคือคนออกกฏฎหมาย คนแรกในแคลิฟอร์เนียที่เปิดตัว
ตอนฉันดำรงตำแหน่ง มีการทำสำรวจความเห็นขึ้น
แม้แต่คนที่ไม่ชอบเกย์ยังพูดว่า
"แต่ฉันชอบเซลด้านะ สงสัยต้องคิดใหม่แล้ว"
นั่นคือแง่สำคัญ ของทีวีที่มีต่อวัฒนธรรม
ฉันว่ามันสำคัญ ต่อกลุ่มคนข้ามเพศทุกวันนี้มาก
ผมโตขึ้นมากับยุค 50 และ 60
ตอนนั้นมีทีวีแค่สามช่อง คือเอบีซี เอ็นบีซี และซีบีเอส
ผมจำไม่ได้ว่ามีตัวละครตัวไหน
ที่รู้สึกว่าเหมือนตัวเองเลย
เพราะไม่มีตัวละครข้ามเพศ
(เคทลิน เจนเนอร์ คนดัง/นักกีฬา)
ไม่มีตัวละครประเภทนั้นด้วยซ้ำ
ไม่มีอะไรในทีวีเลย
ไม่มีอะไรที่ฉันรู้สึก ว่าเหมือนตัวเองเลย
ทำให้คิดว่าฉันไม่มีใครเลย
และต้องเผชิญโลกเพียงลำพัง
ออกมาเลยจ้ะมิลเดร็ด
(มิลตัน เบิร์ล เดอะลูซี่-เดซี่ คอเมดีอาวร์)
(ช่องซีบีเอส ปี 1957)
ฉันจำได้ตอนที่มิลตัน เบิร์ลแต่งหญิง
มันบ้าบอมากเลย
ตอนแรกเวลาชายแท้ทำ
มันขำนะ
พวกเขาแค่ล้อเลียนผู้หญิง
จอร์จๆ
(แจ๊ค เบนนี่ เดอะแจ๊คเบนนี่โปรแกรม ซีบีเอส 1950)
จอร์จคบชู้เวลาฉันไม่อยู่เหรอ
- ฟังก่อนเกรซี่... - หน้าไม่อายเอาซะเลย
ยายผู้หญิงเท้าเปล่า
มีหลายครั้งมากที่ความตลกโปกฮา
ทำให้เราหลงกล
นิยามความรักสำหรับคุณคืออะไรครับ
(ฟลิป วิลสัน เดอะฟลิปวิลสันโชว์ เอ็นบีซี 1970)
ความรัก
ความรักคือความรู้สึก ที่คุณรู้สึกเวลาใกล้จะรู้สึก
อะไรที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
พวกเขาเอาความเป็นพวกเรา ไปทำเป็นเรื่องตลก
แต่ฉันไม่ตลกด้วย
กลับเจ็บปวดซะอีก
ในช่วงต้นยุค 60
ยังไม่มีกลุ่มคนข้ามเพศเลย
สมัยนั้นทุกคนเรียกเราว่ากะเทย
ทุกคนชอบกะเทยเพราะพวกเขาแสดงโชว์
ทุกคนจะ "เย้ เก่งมาก ปรบมือแปะๆ"
พอเข้าหลังเวที ถอดชุดออกก็จบกัน
พวกเพื่อนๆ ฉันไม่
เปลี่ยนไปใส่เสื้อผ้าผู้ชายนะ
พวกเราไม่มีชุดผู้ชาย
ฉันไม่ใช่กะเทย ไม่อยากแต่งหญิงโชว์ ที่บาร์เฉพาะวันเสาร์อาทิตย์
นี่คือชีวิตฉัน เข้าใจไหม
ในปี 1950 มีเรื่อง การข้ามเพศโผล่มาให้เห็น
ตอนคริสทีน จอร์เกนเซนคุยกับนักข่าว เรื่องการแปลงเพศของตัวเอง
(คริสทีนคัมส์โฮม)
(วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 1953)
คริสทีน จอร์เกนเซน ที่เคยใช้ชื่อจอร์จ
สร้างความฮือฮาตอนที่เธอ เดินทางจากโคเปนเฮเกนกลับนิวยอร์ก
ข่าวการผ่าตัดแปลงเพศ จากชายเป็นหญิงของคริสทีน
ในเดนมาร์กกลายเป็นข่าวใหญ่
ตอนนี้ยังไม่ได้วางแผนอะไรค่ะ
ขอบคุณทุกคนที่มากัน
แต่ฉันว่ามันเยอะไป
ดีค่ะ ขอบคุณมากนะคะ
เลิศมากที่เห็นเรื่องแบบนั้นทางทีวี
ทำให้คิดว่า
"โตขึ้นไปฉันจะเป็น คริสทีน จอร์เกนเซนผิวดำคนแรก"
ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นเลย
แต่นอกจากคริสทีน จอร์เกนเซน ตัวแทนคนข้ามเพศบนโทรทัศน์
(อัลเฟร็ด ฮิตชค็อก อาวร์ ช่องเอ็นบีซี ปี 1965)
เรียกได้ว่าไร้ตัวตนในยุค 50 และ 60
เมื่อไหร่ที่ละครทีวีมีตัวละคร
เป็นคนข้ามเพศหรือไม่ระบุเพศ
ก็มักจะเป็นผู้ร้าย
สเตลล่าเธอเป็นพยาบาลที่สวยมาก
(เมดิคัลเซนเตอร์)
แต่ในปี 1975 ละครเรื่องเมดิคัลเซนเตอร์
นำเสนอตัวละครข้ามเพศ ที่กำลังเปลี่ยนเพศ
(เพศที่สี่ ตอนสอง เมดิคัลเซนเตอร์ ซีบีเอส 1975)
ในตอนพิเศษที่แบ่งเป็นสองช่วง
รอเบิร์ต รี๊ด เป็นที่รู้จักในชื่อ คุณเบรดี้ ในเดอะเบรดี้ บั้นช์
รับบทหมอแพท แคดดิสัน ซึ่งเคยได้เสนอชื่อชิงรางวัลเอ็มมี่
จากนั้นในปี 1977 ผู้ชมโดนบังคับ ให้ยอมรับภาพลักษณ์เดิมๆ
ของคนปกติ
ฉันจำข่าวเกี่ยวกับเรเน่ ริชาร์ดส ในยุค 70 ได้หมด
(เรเน่ ริชาร์ดส)
ตอนนั้นฉันรู้ดีว่า ตัวเองเป็นอะไรและใคร
แล้วก็มีความสุขมาก
ริชาร์ดสที่แปลงเพศมาเมื่อสองปีก่อน
ใส่ต่างหูทองและกางเกงในลูกไม้
ในการแข่งรอบแรกปะทะเวอร์จีเนีย เวด
(ฟอเรสต์ฮิลล์ส นิวยอร์ก)
พอโดนแบนไม่ให้แข่งเทนนิสหญิง เพราะเป็นคนข้ามเพศ
เรเน่ ริชาร์ดสจึงฟ้อง สมาคมเทนนิสสหรัฐจนชนะ
กลายเป็นนักกีฬาข้ามเพศคนแรก ที่ลงแข่งยูเอสโอเพน
ปวดใจนะที่เห็นว่าเขาโดนอะไรมาบ้าง
แต่ก็ทึ่งกับความอดทนของเขา
รู้สึกว่ามันทำให้ พวกเราภูมิใจในสิ่งที่เขาทำ
ให้คนเอาเยี่ยงอย่าง
ปีที่เรเน่ ริชาร์ดส กลายเป็นที่รู้จัก
(เดอะเจฟเฟอร์สันส)
ละครหลังข่าวสองเรื่อง ก็มีตัวละครข้ามเพศ
ที่สร้างโดยนอร์แมน เลียร์ทั้งคู่
เมื่อก่อนคุณยายฉันเปิด เดอะเจฟเฟอร์สันสดูตลอด
ฉันว่าท่านอยากสอนลูกๆ และทายาท
(เอ็มเจ ร็อดริเกซ นักแสดงเรื่องโพส)
ซึ่งก็คือหลานๆ ว่าเราต้องฝ่าฟัน
หนึ่งตุลาคม 1977 เดอะเจฟเฟอร์สันส มีตัวละครข้ามเพศรับเชิญ
ชื่ออีดี้ สโตคส์
เอ็ดดี้ คู่หูของจอร์จ สมัยเป็นทหารเรือ
กลับมาในชื่ออีดี้
สองคนนั้นชอบอำกัน
จอร์จเลยคิดว่าเพื่อนอำ
บทไม่ค่อยเนียนเท่าไหร่ ดูแล้วก็งง "แปลว่าอะไร"
พวกเขาเอาหญิงแท้มาแสดงเป็นคนข้ามเพศ
ใช้ศัพท์ก็ผิดๆ ถูกๆ
นายเป็นชายชอบแต่งหญิงเหรอ
- พวกลักเพศน่ะเหรอ - ใช่ นั่นแหละ
- เปล่า - ดี
แต่ฉันว่าก็เป็นอีกก้าวหนึ่ง ที่ทำให้คนเห็นว่าเราเป็นยังไง
หลายคนไม่ยอมรับในสิ่งที่ฉันทำ
ฉันสนุกกับงาน มีบ้านของตัวเอง รู้สึกดีกับตัวเอง
จอร์จ นี่เป็นครั้งแรกในชีวิต ที่ฉันมีความสุขจริงๆ
นี่เป็นคนที่จอร์จรู้จักและรัก
แต่ปฏิกิริยาของจอร์จ ทำให้เพื่อนเสียใจ
ด้วยการวิ่งหนี
ขอไปด้วยครับ
ไปเลยจอร์จ ดูแลตัวเองด้วยนะ
ผู้ชมได้เห็นสิ่งที่ คนข้ามเพศต้องเจอผ่านอีดี้
แต่สุดท้ายจอร์จก็เปิดใจ
นี่เอ็ดดี้
ขอโทษที่ทำตัวแบบนั้นที่โรงแรมนะ
เพื่อนจอร์จ เรียกฉันว่าอีดี้สิ
โอเค ได้ อีดี้
ตัวละครภูมิใจที่ได้พูดว่า "ฉันเป็นแบบนี้"
(จิลล์ โซโลเวย์ ผู้สร้างเรื่องแทรนสแพเรนท์)
และให้จอร์จ เจฟเฟอร์สัน มาเล่นเป็นคนโง่
แทนที่จะให้ผู้หญิงข้ามเพศ มาเล่นเป็นคนโง่
จอร์จ หนูตัวเบ้อเริ่มเลยในห้องน้ำ
ที่นี่มีหนูเหรอ มันมาอยู่...
โดนไปซะ
นอร์แมน เลียร์ ยังเพิ่มตัวละครไม่ระบุเพศ
ในออลอินเดอะแฟมิลี ชื่อเบเวอร์ลี่ ลาซาลล์
ที่ปรากฏตัวออกมาเรื่อยๆ ในระยะเวลาสองปี
นอร์แมนอยากให้ตัวละครดูสมจริง
เขาเลยจ้างลอรี่ แชนน่อน จากซานฟานซิสโกมารับบท
(ออลอินเดอะแฟมิลี ช่องซีบีเอสปี 1977)
ว้าว
เธอว่าฉันล้นไปไหม
และอีดิธก็รักเบเวอร์ลี่ ลาซาลล์มาก
โดยไม่สนใจว่า เขาหรือเธอจะเคยเป็นยังไง
แต่สุดท้ายเบเวอร์ลี่ก็โดนฆ่า
โดยคนที่เกลียดเขา
เป็นเรื่องที่เลวร้ายที่สุด ที่อาจเกิดกับคนคนหนึ่ง
เสียใจด้วยครับ เขาเสียชีวิตแล้ว
เราวางเรื่องไว้ให้อิดิธ สูญเสียความศรัทธาในพระเจ้า
เมื่อเบเวอร์ลี่โดนฆ่า
เบเวอร์ลี่โดนฆ่าตาย เพราะเขาเป็นแบบนั้น
ทั้งที่พวกเราเป็นบุตรของพระเจ้า
ไม่มีเหตุผลเลย ฉันไม่เข้าใจจริงๆ
พอมีคนติดตาม
และมีคนยอมรับในประเด็นเหล่านี้
เราก็กระพือให้ทุกคนเห็นสิ่งที่เป็น
เห็นความจริงและมีอารมณ์ร่วมได้
แม่ครับ ถ้าพระเจ้ามีจริง
แม่นี่แหละคือบุตร ที่เข้าใจโลกที่สุดของท่าน
อย่าทิ้งพวกเราไปนะ
ช่วงที่ผู้ชมกำลังปรับตัว รับตัวละครแนวใหม่
ในละคร
ก็มีรายการแบบใหม่ ที่ใช้คนจริงๆ ฉายทางช่องพีบีเอส
(แอนอเมริกันแฟมิลี ช่องพีบีเอสปี 1973)
- ว่าไงจ๊ะ - ของขวัญจ้ะ
ให้ฉันเหรอ
น่ารักจัง จากใครเนี่ย
สามีเก่าเธอ
อุ๊ย เขียนว่า "หลังจากมีความสุขมา 20 ปี"
พวกเราไม่มีความเกี่ยวข้อง กับวงการบันเทิง
(แพท ลาวด์ แอนอเมริกันแฟมิลี)
ไม่รู้จักธุรกิจนี้ และไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไงต่อ
แอนอเมริกันแฟมิลีเป็นซีรีส์ 12 ตอน
ที่ติดตามวิถีชีวิตของครอบครัวลาวด์
ฉันรู้ว่านี่เป็นโปรเจกต์ ที่พิเศษมากๆ
(โจน เชอร์ชิลล์ ผู้กำกับภาพเรื่องแอนอเมริกันแฟมิลี)
ไม่มีใครเคยทำอะไรอย่างนี้มาก่อน
แอนอเมริกันแฟมิลี เป็นเรียลลิตี้โชว์รายการแรก
(บรูซ วิแลนซ์ นักเขียน)
ความย้อนแย้งคือมันฉายทางช่องพีบีเอส
ได้ไอเดียมาจาก คนทำสารคดีที่ตามถ่ายคน
เก็บภาพชีวิตคน
อรุณสวัสดิ์
ว่าไง
หลายคนบอกว่านี่เป็น เรียลลิตี้โชว์เรื่องแรก ซึ่งก็ใช่นะ
แต่ผมว่า เรียลลิตี้โชว์สมัยนี้ไม่...
(รูฟัส เวนไวรท์ นักดนตรี)
ไม่ใช่เรียลลิตี้โชว์ เขาจัดฉากเห็นๆ
ผมว่ามันเหมือนเกรย์ การ์เดนส์
หรือสารคดีเหมือนจริงมากกว่า
นี่เฟต้าชีส
อย่าเก็บในนั้นนะคะ
- แล้วต้องเก็บที่ไหน - ฮะ
แล้วจะเก็บชีสไว้ไหน
ชีสก็ต้องเก็บ ในช่องเก็บชีสไม่ใช่เหรอ
ผมจำเรื่องราวใน แอนอเมริกันแฟมิลีได้ทุกอย่าง
เพราะผมอินมาก
(จอนาธาน เมอร์รีย์ ผู้สร้างเรื่องเดอะเรียลเวิล์ด)
เรื่องการเอาชีวิตจริงมาทำเป็นซีรีส์
(เดอะเรียลเวิล์ด)
(เพโดร ซาโมร่า เดอะเรียลเวิล์ด: ซานฟรานซิสโก)
ก่อนเพโดร ซาโมร่าในเดอะเรียลเวิล์ด ก็มีแลนซ์ ลาวด์ในแอนอเมริกันแฟมิลี
นั่นคือครั้งแรก...
(วิลสัน ครูซ นักแสดงเรื่องมายโซคอลด์ไลฟ์)
ที่คุณได้เห็นเกย์ตัวจริงทางทีวี
ได้เห็นชีวิตของพวกเขา
ผมจะมีความสุขที่สุดเลย
(แลนซ์ ลาวด์)
ถ้าสักวันหนึ่ง ผม...
ผมมีอิสระ
เพราะผมอยากอยู่คนเดียว ไม่อยากอยู่กับใคร
แต่คริสเตียนกับผมเข้ากันได้ดี
(คริสเตียน ฮอฟฟ์แมน)
เพื่อน ม.ปลายไม่คบพวกเรา
เพื่อนที่เรียนวิชาศิลปะและพละ
ก็ไม่มีใครชอบเราสองคนเลย
(คริสเตียน ฮอฟฟ์แมน แอนอเมริกันแฟมิลี)
เราคิดว่า "ทำไมต้องยอมให้เป็นแบบนี้
เราจะสร้างโลกขึ้นมาเอง"
การมีกล้องตามถ่าย เราคิดว่า
"ก็ดีแล้ว เพราะเราเลิศ"
แลนซ์ชอบพูดกับผมว่า
"รูฟัส เรื่องเลวร้ายที่สุดที่คนทำได้
เลวร้ายกว่าการฆ่าคน การปล้น กว่าทุกอย่าง
คือการเป็นคนน่าเบื่อ"
ตอนที่เขาทาลิปสีเขียวออกกล้อง ข้างๆ ดีไลลาห์
เขารู้ว่าตัวเองกำลังทำการปฏิวัติ
เขาแด๊ะแด๋มาก
ดูกรีดกราย ชายตา และเศร้าด้วย
เขาเป็นคนโรแมนติกมาก
เป็นเกย์จ๋าคนเดียวที่ออกทีวี
แต่ไม่ใช่ว่าเขาเปิดตัวทางทีวี
เขาเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว
ว่าไงจ๊ะหล่อน เป็นยังไงบ้าง
เขาตกใจมากตอนคนบอก ว่าเขาเปิดตัวในรายการ
แลนซ์เปิดตัวมานานแล้ว
เขาภูมิใจกับความเป็นเกย์ แม่เขาก็รู้ว่าลูกเป็นเกย์
รู้กันทั้งครอบครัว
ซึ่งตอนนั้น ผมไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้
(อาร์มิสเทด มอพิน นักเขียนเรื่องเทลสออฟเดอะซิตี)
มันเป็นรายการแรกๆ
เป็นรายการแรกๆ เลย
พ่อภูมิใจที่ลูกดูแลตัวเองได้
ลูกโตแล้วนะเนี่ย
ถ้าอยากให้พ่อช่วยอะไร หรืออยากกลับมาอยู่บ้าน
เราก็ยินดีต้อนรับเสมอ
โอเค แค่ได้ยินผมก็สบายใจแล้ว
เดี๋ยว...
พ่อแม่บ้านนี้เก๋มาก
เป็นตัวอย่างที่ดี ให้พ่อแม่ที่ไม่ค่อยเก๋
ว่าควรรับมือกับสถานการณ์
ที่ไม่คาดคิดยังไง
(หลายล้านคนเห็นความฝันอันแตกสลาย ของแอนอเมริกันแฟมิลี)
แอนอเมริกันแฟมิลีฉายครั้งแรก ในเดือนมกราคม ปี 1973
ตั้งแต่นั้นสื่อ ก็จิกครอบครัวลาวด์ทันที
(ครอบครัวแตกแยก)
นักวิจารณ์พุ่งเป้าไปที่แลนซ์ และเพศวิถีของเขา
(ก็เจ๋งดี แต่น่าจะทำได้ดีกว่านี้)
แอน รอยฟีจากเดอะนิวยอร์กไทมส์
บรรยายว่า "แลนซ์ ลูกชายคนโตที่ รักเพศเดียวกัน สาวแตก เกาะพ่อแม่"
แล้วบอกว่าเขาร้ายลึก
พวกเขาวิจารณ์ครอบครัว
ไม่ได้วิจารณ์สารคดี
(แอนอเมริกันแฟมิลี ตายอนาถ)
มีคนวิจารณ์รายการเยอะมาก
หลายคนด่าครอบครัวนี้แรงมาก
(แอนอเมริกันแฟมิลี บอกว่าดังแล้วไม่ดี)
(แพท ลาวด์รู้สึกเหมือนโดน ดับเบิลยูเนตและ ผกก.หักหลัง)
ฉันอาจจะสมควรโดนแล้ว แต่แลนซ์ไม่ได้ทำอะไร
ฉันรู้สึกแย่มากที่ชวนลูกมาออกรายการ
(ครอบครัวลาวด์โดนสื่อกัดจนเหวอะ)
พวกเราเลยตอบโต้
ด้วยการไปออกรายการ รวมถึงรายการดิ๊กแคเว็ทท์โชว์
ผมขอถามตรงๆ นะครับ
(เดอะดิ๊กแคเว็ทท์โชว์ ช่องเอบีซีปี 1973)
ถ้าย้อนกลับไปได้ ตอบสั้นๆ เลยครับว่าจะทำอีกหรือไม่
ฉันไม่ทำ บิลทำค่ะ
ที่ทำแบบนั้น เพราะเรามีความภูมิใจในครอบครัว
ภูมิใจใน 20 ปีที่ผ่านมา
เราทั้งเสียเกียรติและอับอาย
หลังจากออกรายการ
โดนด่าเสียๆ หายๆ
แต่ปรากฏว่าคนที่ดูสัมภาษณ์วันนั้น
เข้าใจครอบครัวเรา
ว่าเป็นครอบครัวปกติ
และรู้สึกว่าเขาก็เหมือนเรา
มีคนเขียนจดหมายมาหาเราเต็มไปหมด
หลายพันฉบับเลยค่ะ
เด็กที่เป็นเกย์จากทั่วประเทศ ก็เขียนมาหาเรา
บอกว่าได้แรงบันดาลใจจากเรา
ให้ใช้ชีวิตเป็นตัวของตัวเอง
และภูมิใจในตัวเอง
แล้วบอกว่าแลนซ์ทำให้พวกเขามีกำลังใจ
ทำให้เรารู้ว่า "ยังมีคนอื่นอีกนะ
คนอื่นก็เจอแบบนี้ แค่นั้นก็มากพอแล้ว
คุณดีใจที่ได้ทำและ...
ครับ ดีใจ
แล้วเรื่องที่มีคนเขียนวิจารณ์คุณล่ะ
รู้สึกว่าสื่อเขียนแรงไปไหม
กินยาแก้ปวดหัวสองเม็ดก็ลืมแล้ว
ใครๆ ก็ดูออกว่าเขามีแผลในใจ
จากประสบการณ์นั้น
เขาต้องต่อสู้กับ คนชั่วร้ายมาตลอดชีวิต
ในฤดูใบไม้ร่วงปี 87
ฉันกลับไปดูแลลูกในแคลิฟอร์เนีย
เขาป่วยหนักมาก
อาการแย่มากจริงๆ
ในปี 1987 หมอวินิจฉัยว่า แลนซ์ติดเชื้อเอชไอวี
ที่แปลกคือแลนซ์เปิดเผยเลย
ว่าตัวเองเป็นเอดส์
แต่กว่าจะแสดงอาการก็ตั้งสิบปี
หลายคนที่เรารู้จักพอตรวจพบก็ไปเลย
แต่เขาไม่มีอาการตั้งหลายปี
เขายังไปปาร์ตี้ แล้วบ่นว่า
"ทำไมฉันไม่ตายสักที"
(แลนซ์ ลาวด์ สมาชิกที่ดังที่สุด ในแอนอเมริกันแฟมิลีเสียชีวิต)
เขาเสียชีวิตตอนอายุ 50 ในปี 2001
เขาอยากมีชื่อเสียง
เขาดังมากแล้วก็ดับไป
เขาชอบขี่จักรยานแล้วร้องเพลงดังๆ
ฉันจะจำเขาไปในแบบนั้น
ไม่ว่าสุดท้ายจะเป็นยังไง
เขาก็มีความหมายกับฉันแบบนั้น
คำบรรยายโดย นวลักษณ์ เกียรติ